Feeds:
Articles
Commentaires

Posts Tagged ‘Γαλλία’

Η Fondation Gabriel Péri (Ίδρυμα Gabriel Péri) και ο Όμιλος «Δημοκρατία, Ελευθερία, Δικαιοσύνη» πραγματοποίησαν εκδήλωση-συζήτηση την Πέμπτη 29 Ιουνίου στην Αθήνα με θέμα: « Τα νέα πολιτικά και οικονομικά δεδομένα στην Ευρώπη. Τα συμπεράσματα από τις γαλλικές εκλογές και τον πρόσφατο εκλογικό κύκλο σε ευρωπαϊκές χώρες. »
Ομιλητές της εκδήλωσης ήταν: Μιχάλης ΒακαλούληςΚώστας Βεργόπουλος, Κώστας Μελάς.

Read Full Post »

Ο Μιχάλης Βακαλούλης, καλεσμένος στο Πρώτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας στην εκπομπή «Αναμενόμενα και Μη», με την Κωνσταντίνα Δημητρούλη.

Ακούστε τη συνέντευξη

Proto programma

«Η Γαλλία έχει διπλωματική ισχύ και μπορεί να παίξει ηγεμονικό ρόλο στην ΕΕ, χωρίς να κατηγορηθεί ως ηγεμονεύουσα δύναμη ούτε για ηγεμονισμό σε αντίθεση με τη Γερμανία, που δεν μπορεί να το κάνει γιατί αν αποκτήσει ηγεμονική θέση και πέρα της οικονομικής δύναμης, θα είναι τυραννική».

«Έχει διπλωματικά, λοιπόν, ατού που μπορεί να εκμεταλλευτεί, όπως ότι έχει καλές διεθνείς σχέσεις, είναι πυρηνική δύναμη, είναι μέλος του Σ.Α του ΟΗΕ και πρωτοπόρος σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτωνΜπορεί να ηγηθεί και της οικολογικής μετάβασης και τα επόμενα χρόνια θα έχει και δημογραφικό ατού σε αντίθεση πάλι με τη Γερμανία που θα έχει έναν γερασμένο πληθυσμό».

«Τέλος είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι στη Γερμανία υπάρχουν στοιχεία αδράνειας, σε αντίθεση με τη Γαλλία, ιδιαίτερα μετά την τοποθέτηση των Γάλλων στις εκλογές».

Read Full Post »

Αφιέρωμα στη γαλλική προεδρική εκλογή.
Συνέντευξη με τον Μιχάλη Βακαλούλη (Université Paris 8) και τον Γιάννη Μπαλαμπανίδη (πολιτικού επιστήμονα).
Athens Calling, Πρώτο πρόγραμμα ΕΡΤ, μια εκπομπή του Περικλή Βασιλόπουλου (24 απριλίου 2017).

Read Full Post »

Συνέντευξη με το Μιχάλη Βακαλούλη

 

FRANCE-POLITICS-LABOUR-REFORM-PROTEST

Nuit Débout – Manifestation

Μετά από τέσσερις μήνες οι απεργίες και οι διαδηλώσεις συνεχίζονται στη Γαλλία. Έχουν ως στόχο μόνο την απόσυρση του νόμου της υπουργού Ελ Κομρί ή εκφράζουν μια βαθύτερη συσσωρευμένη δυσαρέσκεια;
Η πρόσφατη γαλλική εμπειρία μας δείχνει ότι κάθε κοινωνικό κίνημα που στοχεύει στην απονομοθέτηση μέτρων και ρυθμίσεων συνιστά μια συντονισμένη προσπάθεια απονομιμοποίησης των πολιτικών δομών και φορέων άσκησης της διακυβέρνησης. Το κύμα αντίστασης ενάντια στο επίμαχο νομοσχέδιο για τα εργασιακά αποτελεί όχι μόνο μια άρνηση συγκεκριμένων μεταρρυθμίσεων που μειώνουν τη νομική προστασία και τα συλλογικά δικαιώματα των μισθωτών, αλλά ταυτόχρονα συμπυκνώνει μια γενικευμένη κοινωνική διαμαρτυρία ενάντια στις πολιτικές κατευθύνσεις της σοσιαλιστικής κυβέρνησης που βρίσκονται στον αντίποδα των προεκλογικών εξαγγελιών και δεσμεύσεων του Γάλλου προέδρου Φρανσουά Ολάντ.

Ένα χρόνο πριν την προεδρική εκλογή του 2017, ο απολογισμός της σοσιαλιστικής διακυβέρνησης είναι καταστροφικός, ιδιαίτερα σε ότι αφορά τη σημαντική άνοδο της ανεργίας και της προσωρινής απασχόλησης και τη φτωχοποίηση μιας μεγάλης μερίδας των λαϊκών στρωμάτων. Εδώ έγκειται το βασικό διακύβευμα για τη γαλλική κοινωνία και προσωπικά για τον Φρανσουά Ολάντ που έχει δηλώσει ότι δεν πρόκειται να διεκδικήσει την επανεκλογή του αν δεν καταφέρει να μειώσει την ανεργία. Γνωρίζει καλά πως οι πολίτες θα είναι αδυσώπητοι απέναντί του.

(suite…)

Read Full Post »

του Μιχάλη Βακαλούλη

Πηγή: Θέσεις, τεύχος 123, περίοδος: Απρίλιος – Ιούνιος 2013 

Το κείμενο εξετάζει τους δομικούς και οργανωτικούς μετασχηματισμούς του γαλλικού συνδικαλιστικού κινήματος στη παρούσα περίοδο. Ενός κινήματος που ταλαντεύεται, για να το πούμε σχηματικά, ανάμεσα σε μια λογική θεσμικής ενσωμάτωσης στη ισχύουσα δομή πολιτικών ευκαιριών και σε μια κινηματική λογική αντίστασης στις νεοφιλελεύθερες επιλογές. Φυσικά, αυτή η ταλάντευση δεν διαθέτει αυστηρές διαχωριστικές γραμμές αλλά χαρακτηρίζεται από μια ασταθή ισορροπία. Μια τέτοια ρευστότητα δεν αφορά μονάχα το γαλλικό σχηματισμό αλλά χαρακτηρίζει το ευρωπαϊκό συνδικαλιστικό κίνημα στο σύνολό του που βρίσκεται σε μια φάση κοινωνικών ανακατατάξεων και πολιτικών αναοριοθετήσεων.

Στην παρούσα σύντομη συνθετική παρουσίαση θα επιμείνω σε τρία βασικά σημεία. Πρώτα, θα υπενθυμίσω ορισμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά που συνθέτουν την ιστορική ιδιομορφία του γαλλικού συνδικαλισμού. Στη συνέχεια, θα αναλύσω σε αδρές γραμμές την αποσύνθεση της κεϋνσιανής-φορντικής μορφής συνδικαλιστικής δράσης (1945-1975), εξηγώντας παράλληλα ότι αυτή η κρίση δεν σηματοδοτεί σε καμία περίπτωση την αναδίπλωση ή την εξαφάνιση του εργατικού κινήματος εν γένει. Τρίτο, καταληκτικό και αδιεκπεραίωτο σημείο, με την έννοια ότι βρίσκεται εν εξελίξει όχι μόνο σαν γνωστικό αντικείμενο αλλά και σαν αντικειμενική κοινωνική σχέση, θα αναφερθώ στο νέο πρότυπο συνδικαλιστικής προσχώρησης και κινητοποίησης – αν μπορούμε να μιλήσουμε κυριολεκτικά για πρότυπο.

(suite…)

Read Full Post »

Του Μιχάλη Βακαλούλη*

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών, 2 Ιανουαρίου 2014

Η πολιτική αποψίλωση του συνδικαλιστικού κινήματος τείνει να ενισχύσει το πολιτικό χάσμα, αφήνοντας το πολιτικό παιχνίδι να διεξάγεται μεταξύ των επαγγελματιών πολιτικών και των εμπειρογνωμόνων, με τον λαό στην (α)γωνία»

Η αναγγελία της υποψηφιότητας του Εντουάρντ Μαρτέν, ηγέτη του ρεφορμιστικού συνδικάτου CFDT στον όμιλο ArcelorMittal, ως επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος στην περιφέρεια της ευρύτερης Ανατολικής Γαλλίας, προκάλεσε πολλές και αντιτιθέμενες αντιδράσεις. Εμβληματική μορφή του σθεναρού αγώνα των μεταλλεργατών της Λωραίνης ενάντια στο κλείσιμο της μονάδας παραγωγής ακατέργαστου χάλυβα της Φλοράνζ, η είσοδός του στην πολιτική από τη μεγάλη πόρτα αναστατώνει και δημιουργεί ερωτήματα προς όλες τις κατευθύνσεις. Και πρώτα απ’ όλα, στην ίδια την πικραμένη εργατική βάση που δεν έχει άλλο κοινωνικό στάτους παρά αυτό του επιζώντος της αποβιομηχάνισης.

(suite…)

Read Full Post »

Read Full Post »

Older Posts »